Cuntinuemu a nosta rubrica da cuntà i tesori di a nostra lingua à traversu l’Antulugìa di e spressioni corse di Farrandu Ettori. Sse spressioni ci impàranu assai nant’à a nostra stòria è ciò chè no simu. Omu si deve di tramandale.
Frà l’offese à l’integrità fìsica, dice Farrandu Ettori, a cecità hè a più usitata in e spressioni corse. Frà quesse : Ch’è tù sìa cecu ! (prununziatu in Bastia : Tù scià cecu !), Tù sissi orbu, in Aiacciu, di listessu sensu.
Suvente, a mutilazione hè in raportu cù a colpa cummessa, dice torna u sturianu. Per un dettu, si dice di unu ch’hà arrubatu : Ch’è ti vinissi u grancu ! Vale à dì chè tù sìa paralizatu. O torna : T’ingrùnchjini i dita !
À unu chì sbuciarda, omu dice : Ti mùzzini a lingua !
È sse spressioni anu ràdiche in a stòria. Si truvàvanu in u XIXu sèculu, cadàveri di falsi testimogni cù a lingua tagliata in a so manu, una manera di palisà u mutivu di l’assassinu, dice torna Farrandu Ettori…
À unu chì parla troppu, si dice dinù : Ch’è tù ti smetti i cantechji. •
Ch’è tù crepi !
Per bramà a morte di unu, ci sò parechje spressioni ramenta Farrandu Ettori : C’hè tù crepi ! Ch’è tù sbotti ! Ch’è tù sprafundi !
T’impàlini ! impiecatu di manera più scarsa, avviva u ricordu di supplizii landani. •








