Autunumia, da ch’ellu campi u pòpulu corsu… scrivia l’ARC in u 1974 nant’à a prima pàgina di u so libru prugramma… Quasi 20 anni dopu, ghjè l’Unione di u Pòpulu Corsu, ch’avia presu a sèguita di l’ARC, chì publicava u secondu libru Autunumia. Omu ci trova nentru un prugettu di lege per un statutu d’autunumia. À l’èpica, Màssimu Simeoni s’era invitatu à a tàvula di u primu ministru Joxe ch’avia adunitu cù ellu trè altre persunalità pulìtiche, José Rossi, Laurent Croce, Henri Antona, è Màssimu dunque. Chjamati « a banda di quattru », fecianu u pass’è vene trà Corsica è Parigi. A sèguita a cunniscimu, u pòpulu corsu, cumpunente di u pòpulu francese censuratu da u Cunsigliu custituziunale, ancu sè u statutu hè statu adupratu. Fù quantunque un passu maiò francatu. Ma torna 10 anni da aspettà, sta volta pè u cusì dettu « processus Matignon » cù Lionel Jospin. L’autunumisti ùn èranu invitati tandu. S’èranu chjosu a presenza à l’assemblea di Corsica per via di e so divisioni. È ghjè Ghjuvan’Guidu Talamoni sta volta ch’avia guadantu u drittu di pusà à a tàvula di e discusioni di Matignon. Digià, à l’èpica, ghjè un drama è tensioni forte ch’avìanu cunduttu u primu ministru à apre e discussioni dopu à l’assassiniu di u prefettu Erignac in u 1998, a ripressione tremende è ceca ch’hà seguitatu, è e scimità d’un antru prefettu, Bernard Bonnet, ch’avia picciatu focu cù i so gendarmi à una pagliotta nant’à u liturale aiaccinu. In ssu cuntestu di tensione, Jospin torna à discute è dumanda à l’eletti di fà pruposte. L’assemblea tandu si spicca in dui. Una parte arcàica à favore di u statu quo, daretu à Zuccarelli, Rocca Serra, Baggioni, ùn brama chè avvanzate ecunòmiche. L’altra, purtata da i sucialisti è eletti di dritta cum’è José Rossi, hè sustenuta da l’indipendentisti, soli naziunalisti raprisentati à l’assemblea di Corsica dunque. Dumàndanu digià à l’èpica : « una riforma custituziunale, un putere legislativu pè a Corsica è a ricunniscenza d’una cumunità isulana »… U pragmatìsimu ùn hè u solu fattu di l’autunumisti quand’omu hè in situazione di duvè fà comprumessi…
Tandu, da maghju à lugliu 2000, l’eletti feranu un passu è venenu in Parigi per discute cù u guvernu. L’accordu cunclude à cumpetenze nove à a Cullettività Territuriale di Corsica per l’accunciamentu di u territoriu, u sviluppu ecunòmicu, l’educazione, a furmazione prufessiunale, u sport, u turìsimu, a prutezzione di l’ambiente, i trasporti, a gestione di l’infrastrutture è di i servizii di prussimità… Ùn si parla micca di putere legislativu, ma d’un putere d’adattazione, vale à dì e lege naziunale puderianu esse accunciate per via di e specificità di l’ìsula chì a dumanderebbe, ma sott’à u cuntrollu di Parigi. Hè un primu passu francatu, cù l’ingagiamentu presu d’andà più luntanu, vale à dì senza cuntrollu di u parlamentu, micca tutt’à fattu un putere legislativu dunque, ma quantunque… A pruposta hè aduprata da l’assemblea di Corsica, ma di ghjennaghju 2002 u cunsigliu custituziunale censura a parte di putere legislativu di u prugettu. Ferma in fine di contu di a lege aduprata à l’assemblea naziunale trè ghjorni dopu ch’un fràcicu putere d’addattazione è un pianu eccezziunale d’invistiscimentu di 2 milliardi d’àuri. U fiascu à a presidenziale di Jospin di maghju, arruina l’ùltime speranze di ssu famosu processus Matignon. A lotta hà cuntinuatu.
20 anni dopu, si parla d’autunumia, ma à u livellu custituziunale sta volta per ùn esse censuratu da u Cunsigliu custituziunale. Un antru passu hè statu francatu. Un passu maiò. Qualesìasi u risultatu di u votu à u Senatu, l’autunumia ùn hè più tabù. È a lotta cuntinueghja. •








